Τι να πω! Δεν έχω λόγια! Μόλις συνήλθα!
Από που να ξεκινήσω; Ας τα πάρω όλα από την αρχή!
Το fashion show που διοργάνωσε η “The Eurostyle Group” και ο δικος μας Γιάννης Θεοδωρόπουλος ήταν αρτιότατο.

Όλα ήταν καλοστημένα και στην εντέλεια. Κάπου εκεί είδα και πολλούς διάσημους εκ των οποίων κάποιοι είναι συμπαθείς και κάποιοι που μου είναι πάρα πολύ αντιπαθείς.

Όλες και όλοι ήταν καλοντυμένοι με ακριβά ρούχα και ψωνίζονταν στην κάμερα.  Αυτό που δεν μ' άρεσε καθόλου ήταν η συμπεριφορά του Τσαλίκη. Ο άνθρωπος, ενώ όλοι χειροκροτούσαν απλά την διοργανώτρια, που μιλούσε στο μικρόφωνο, εκείνος έκανε σαν....(#$%^).

Πεταγόταν κ σχολίαζε για να δείξει ότι απλά υπάρχει και αυτός μέσα στο πλήθος και να τον πάρει η κάμερα.

Τα ρούχα ήταν πολύ ωραία και τα μοντέλα ήταν κόλαση αλλά την παράσταση έκλεψε η Beyonce με την μαμά της (κουκλάρα και αυτή) Tina Knowles και όχι τα ρούχα.
Εντύπωση μου έκανε η Δέσποινα Στυλιανοπούλου που ήταν πολύ φιλική και απλή  με όλους.

Αφού τέλειωσε το καλοστημένο Fashion Show, πήγαμε με λεωφορείο στην συναυλία.
Το λεωφορείο έφτασε 2' πριν βγει η Beyonce στην σκηνή.

Μόλις αρχίζω να ανηφορίζω για να βρω την πύλη που έπρεπε, ακούω την φωνή της Be να λέει του στίχους από το Deja Vu!

Άρχισε λοιπόν η συναυλία και εγώ, ποιος εγώ, που ζήτημα είναι να υπάρχουν άλλα 20 άτομα σε όλη την Ελλάδα τόσο πορωμένα με την Βeyonce όσο ΕΓΩ (τελικά είμαι πολύ ψώνιο χαχα) βρίσκομαι έξω από το στάδιο.

Ρωτάω που είναι η πύλη μου; μου λένε πάνω, πάω πάνω, μου λένε να πάω κάτω. Θα τελείωνε το Crazy In Love (1ο τραγούδι) και δεν θα το έβλεπα, μπαίνω και εγώ μέσα σε μια πύλη η οποία για ΚΑΚΗ μου τύχη ήταν αντιμετρικά της σκηνής. Στην άλλη άκρη του σταδίου και στο πάνω διάζωμα και έβλεπα την Be σαν μερμήγκι.

Μου ερχόταν να βάλω τα κλάματα εκείνη την ώρα και δεν θα ήταν από την συγκίνηση αλλά από τα νεύρα μου. Φεύγω και πάω να βρω την πύλη μου.

Τότε για καλή μου τύχη έπεσα πάνω σε έναν καλό άνθρωπο, ο οποίος μου είπε ότι πρέπει να πάω από την άλλη μεριά του σταδίου στην πύλη 2-4, τρέχω καταϊδρωμένος και βρίσκω επιτέλους την πύλη όπου μπαίνω μέσα.

Το εισιτήριο που είχα ήταν σε κερκίδες, αλλά όλοι τριγύρω μου ήταν ξενέρωτοι και κάνεις δεν τραγουδούσε και δεν φώναζε και εγώ ντρεπόμουν να φωνάξω.

Πάω λοιπόν στην Αρένα να ξεσαλώσω. Δεν ήθελα και πολύ, χώθηκα στην Αρένα, βρέθηκα αρκετά μπροστά (αλλά όχι κάγκελο) και πέρασα τέλεια φωνάζοντας, τραγουδώντας και σπρώχνοντας.

Η οργάνωση ήταν χάλια. Η σκηνή δεν ήταν η κλασσική σκηνή με το γυάλινο πάτωμα αλλά ήταν άλλη και σαφώς πολύ πιο μικρή από την συνηθισμένη. Κανονικά στην σκηνή έχει μια σκάλα, η οποία δεν βρίσκεται εκεί σε όλα τα τραγούδια.

Στην Ελλάδα όμως ήταν όλη την ώρα πάνω στην σκηνή, με αποτέλεσμα να αλλάξει την χορογραφία στο Ego!

Κανονικά το Baby Boy, η Beyonce το τραγουδάει πετώντας πάνω από τα κεφάλια των θεατών  για να βρεθεί στο Β stage, αλλά επειδή η οργάνωση ήταν τόσο κακή, όπως προανέφερα, που η Βeyo το ερμήνευσε περπατώντας ανάμεσα από το κοινό (όπως κάνει κανονικά γυρνώντας από το Β stage και τραγουδώντας το Say My Name).

Επίσης στην αρχή του τραγουδιού, σε μια γωνία βρίσκεται ένας χορευτής που χτυπάει ένα Κονγκ αλλά ούτε αυτό είχε.

Από ότι έμαθα το ίδιο ακριβώς έγινε και στην Ρωσία.
Η Βeyonce πάντως, ήταν καταπληκτική, φοβερή, ανεπανάληπτη.

Ήταν σαν να την ακούς στο cd της, τόσο τέλεια είναι δηλαδή η φωνή της.

Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν αφιέρωσε το Halo στον Michael Jackson. Για έμενα όμως η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν μπήκα μέσα και άκουσα να τραγουδά το Crazy In Love.

Ήταν πολύ φιλική και καλή τόσο με τους δημοσιογράφους όσο και με τους θαυμαστές της. Για παράδειγμα, στο σημείο που ρωτά έναν fan της το άνομα του και αυτός φώναξε Βαγγέλης, εκείνη επανέλαβε το όνομα του με πολύ αστείο τρόπο.

Ήταν μια μαγική βραδιά που δεν την χόρτασα! Θέλω να την ξαναζήσω! Να μαζέψω λεφτά να πάω στο Λονδίνο που θα είναι η επόμενη συναυλία της;

Προλαβαίνω;

Το Mediasoup συναντά τη Beyonce (video)