«Το λεωφορείο που ερχόταν από την πρωτεύουσα έκανε στάση στην κεντρική πλατεία, μπροστά από το άγαλμα του Στάλιν. Κρύφτηκα πίσω από το παλτό του παππού μου. Δεν ήξερα αν αυτό που με φόβιζε πιο πολύ ήταν ο θόρυβος της μηχανής του λεωφορείου ή αυτός ο ατσαλένιος άνδρας που με κοιτούσε αυστηρά.
Ο παππούς μου αγκάλιασε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Φορούσαν  και οι δύο στρατιωτική στολή. Σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαινα ο άνδρας κάτι μου έλεγε και μου έδειχνε ένα κόκκινο ποδήλατο. Η γυναίκα με τη στρατιωτική στολή μέσα από τα αναφιλητά της μου έλεγε στα Ελληνικά «πόσο μεγάλωσες, πότε μεγάλωσες τόσο». Ο κύριος και η κυρία που ο παππούς μου είπε να τους φωνάζω μπαμπά και μαμά με πήραν μαζί τους στο σπίτι τους στην πρωτεύουσα.